Taban Puan

2011 Fen&Anadolu&Anadolu Öğretmen&Sosyal Bilimler&Güzel Sanatlar&Meslek Liseleri
Taban Puanları Müsvette Farkıyla Siz Değerli Okurlarımıza Sunuluyor.Ekteki Dosyada
Bütün Liselerin İl İl Alfabetik Olarak Taban Puanları Sıralanmıştır.
2011_tavan_taban_PUAN <---- (TIKLA İNDİR)

Nasreddin Hoca’yı göle maya çalarken gören ahâli “yâhu, ne yapıyorsun” diye sorar.

Hoca da “yoğurt yapmak maya çalıyorum” der.

Ahâli “Hoca, hiç koca göle maya çalınca tutar mı” diye istihza eyleyince, o da muzipçe gülümseyerek cevap verir:

“Ya tutarsa”!

***

Hayata hür, bağımsız, lâik ama inançlara saygılı bir ülkenin ve büyük bir milletin çocuğu olarak gözümü açtım. Çok çalıştım çok ve sonunda profesör oldum.

Sandım ki maya tutmuş…

Bu arada o kadar çok şeyi ıskaladım ki, tutanın maya değil, olsa olsa Maya Medeniyeti’ne (MÖ 600-MS 900, yâni neredeyse iki milenyum, dile kolay) revâ görülen fenâlık olduğunu fark ettim. Onların canına İspanyollar okumuştu, bizimkinin ise Amerikalılar okuyor (zâten birbirlerinin devamı bunlar).

Maya’lardan…

Önce fark ettim ki bu Büyük Millet’in ümmetlikken, feodaliteden milletleşmeye istihâlesi için çırpınan Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk ve arkadaşlarının “dünyâ tarihinin en haklı istiklâl hârbi” sâyesinde tesis ve tanzim ettikleri Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin içinde yaşayan halk, kendisinin vefatından hemen sonra başlayan bir seri karşı-inkılâplarla Osmanlı zamanınkinden dahi geriye götürülmeye başlanmış.

Müsbet ilim tüketilmiş, Doğu’ya doğru gittikçe çok sarih bir şekilde müşahede ettiğim bir şekilde, tamamen şeyhlerin, şıhların, kısacası din diye yutturulan bi’atların emrinde tekrar kula kul edilmiş! Ümmetliği dahi yekpâre değil çünkü binlerce tarikat, mezhep, dergâh içerisinde paramparça edilmiş.

Müsbet ilimle tanışmış ve müntesibi olmuş zevât ise Gülen bir cemaâtin kölesi olmuşlar, Amerikanca tedrisat ve neşriyatla Türklük ve Türkçe iyice unutturulmuş. En ciddi gözüken makalelerde dahi “geri iâde etmek”, “dışarıdan ithâl etmek” gibi cümleler kurar olmuşlar!

Milletleşenlerin de ekserîsi “ulusalcı” olmuş ve dünyâda artık esâmisi okunmayan Marksizm dinine intisap etmişler… Yâni onlar da koyu dindar ve mezhepleri, tarikatları mebzûl! ’68 kuşağından (neslinden olacak, kelimelerin çağrışımları pek mühimdir) olmamak neredeyse utanılacak bir şey olmuş. Ne yapayım, anam babam benim için yumurtlamalarını ona göre ayarlayamamışlar ve mayaları tutmuş! Affedin…

Yâni bu büyük millet, kendinin farkında değil. Artık gerçekten de “etrak-ı bî-idrak” hâle getirilmiş!

Eski komünist veya müptedi Gülenci yahut Nakşibendî filân değilsen, profesör olsan ne yazar? Ânında mobbing başlar (yıldırma, sindirme) ve transseksüalite (cinsiyet değiştirme) ameliyatı için gelenleri “günahtır” diye kabul etmeyen, Cuma öğlenleri toplu hâlde namaza gittikleri için her türlü ilmî ve idarî faâliyetin iptâl edildiği bir yerde profesör kalsan ne çıkar!

Allah’tan emeklilik sürem tutuyordu da, bakarsın onu da elimizden alırlar diye en olgun ve verimli olacağım yaş dönemimde mütekait oldum.

Dedim ki, bu da yeni bir mayadır, artık hürüm ve daha da büyük ihtimâlle maya tutar.

Ha, bu arada eski asistanlarım hoca olmuş, bunlardan bâzıları çok önemli mevkilere gelmişler. Hemen hepsinin de ya dosyalarını tanzim etmişim ya da akıl sorduklarında vermişim. Yapmışlar dediklerimi ve onların mayaları tutmuş.

Buyurun bakalım, birkaçı hâriç, hemen hepsi de emellerini müstevlîlerle birleştirmişler, telefonlara çıkmaz olmuşlar!

***

Türkiye’nin bugünlerini tâ 80 sene önce gören pederimin de tesiriyle, 20 küsur senedir memleketin bugünlere geleceğini söyleyip durmuş, en azından 10 senedir bir Millî Mutabakât Hükûmeti kurulsun, Türkçe ile de oynanmasın, Türkiye biter diye haykırmışım.

Bu maya da tutmamış, üstelik “gazetecilik âleminin lokomotifi” diye de anılan nâmı diğer Özgürlük gazetesinin genel yayın yönetmeni, aralarında benim de olduğum bir sıra ismin (gazeteciler, ulusalcı veya milliyetçi yazarlar da var) kara listeye alındığını duyurarak, beni kara kutuya sokmuş (black box: ilâçlar zararlı oluğu fark edilince böyle yapar Amerikalılar). Bu istihbarat kat’idir. Ben de zâten 15-20 senelik arkadaşlarım neden selâmı sabahı kestiler diye düşünür dururdum. Meğer bu mütevâzı blogda yazdıklarımdan, konferanslarda konuştuklarımdan dolayı kara listeye (black list) konmuşum!

Gene maya tutmamış yâni!

Daha dün BDP’li Emine Ayna “biz özerklik ilân ettik” diye de facto baklayı çıkarmış ağzından!

Emine Ayna

Çünkü geçen 15 sene zarfında Kürt Milleti, Batı ve ABG tarikiyle yaratılmış!

Bakın Hâdi Uluengin 16 Temmuz 2011’de ne yazmış:

Hadi, Hâdi Uluengin…

***

Şunu demek istiyorum: Ne on üç evlâdımızın önceki gün Silvan’da katledilmesiyle yaşanan acı, ne de yine aynı gün Diyarbakır’da “demokratik özerklik” ilân edilmesiyle doğan psikoz, Kürt sorununa ilişkin nesnel gerçeği en soğukkanlı biçimde saptamamızı asla engellememelidir. Fakat tabii ki durumun farkındayım. Gerek son travmaların tâzeliği, gerekse zihnî tabuların yerleşikliği konuya böylesine mesâfeli bir açıdan yaklaşmamızı bilhassa zor kılıyor. Lâkin gerçekler inatçıdır ve onlara direnmek de acıları ancak daha çok derinleştirecektir.

En önce hiç evelemeden ve hiç gevelemeden yukarıdaki inatçı gerçeğin adını koyalım: Kürtler “ulus” olmak yolundadır! Ok yaydan çıkmıştır ve artık bunun önü alınamaz. Ancak dikkat, “ulus-devlet” değil “ulus” dedim ki, açıklayayım.

MODERN millet kavramının ilk ve hâlâ en önemli teorisyeni olan Ernest Renan, TC Kurucuları tarafından da benimsenmiş olan o çok ünlü “Ulus Nedir” risâlesinde şu tanıma yer verir: “Ulus, varlığı her gün yenilenen bir plebisittir”.

Renan burada “plebisit” derken millet ortaklığının sürekli tescilini kasteder. Sonra da ekler: “Ulusun özü bütün unsurların hem pek çok ortak noktaya sâhip olmasında, hem de pek çok şeyi unutmuş olmasında yatar. Unutmamışların da o bâzı şeyleri unutması gerekir”.

Şimdi yukarıdaki kitabî teoriyi seksen sekiz yıllık siyasî Türkiye pratiğine tercüme edelim. Şu kesin, o her gün yenilenen plebisitte yani ulusun sürekli “onayında” başarı kazanamadık. Çünkü hedeflediğimiz millet bünyesindeki “bâzı unsurlar bâzı şeyleri unutmadılar”. Buradaki “bâzı unsurlar” deyimiyle hem en yoğun etnik azınlığı oluşturan, hem coğrafî yekpârelik arz eden, hem de devlet sınırlarının ötesinde kavmî bir bütün olan Kürt’leri kastediyorum. Hayır, hiçbir ulus-devlet sütten çıkmış ak kaşık olmadığı ve zâten Renan’ın “tavsiyesi” de risâlede durduğu için bu yazıda günah çıkartacak değilim. Fakat Kürt’lere Kürtlük’lerini asla unutturamadık ki, işte bunun için önceki gün Silvan’da on üç evlâdımızı yitirdik ve yine bunun için Diyarbakır’da “demokratik özerklik” ilânını işittik. Peki, çıkartılacak sonuç ve ders nedir?

ŞUDUR: Henüz gerçekleşmediyse de, Kürtler artık “kendisi için ulus” olmak yolundadır. Nitekim her millet gibi ilkin kurucu efsâne aranmıştır. “Mem-û Zin” bu işlevi görmüştür. Sonra Norveç’lilerin, Arnavut’ların hâttâ Alman’ların daha önce yaptığı gibi şive ve lehçelerin ortalamasında bir “ortak dil” üretilmeye başlanmıştır. Semboller, kahramanlar, kodlar yaratılmıştır. En önemlisi ise iradî biçimde “biz ulusuz” diye ortaya çıkan “öncüler” organizmaya dönüşmüştür. O “ulus” mitosu etrafında da ciddi bir kitleyi peşinden sürükler konuma ulaşmıştır.

Tüm bunlar çok klâsiktir ve “millet” oluşum süreçlerinin bütün unsurlarını içermektedir.

İMDİİ, tekrar gerçekler inatçıdır ve Kürt’lerin “ulusa” dönüşmekte olduğu artık bir vâkıadır. Fakat başta dediğim gibi, “ulusa” dönüşmek illâki ayrı bir “ulus-devlet” olmak, kurmak, hâttâ istemek anlamına gelmez ki bu çetrefil ve nüanslı konuyu bir başka yazıya bırakıyorum. Zâten yukarıdaki dönüşüm olgusunu dürüstçe saptamak bile şu an için yeter, çünkü Türkiye Cumhuriyeti “ulus-devletinin” bölünmesini önleyecek yegâne “emniyet tedbiri” gerçekçiliktir!

***

Bu “ulus-devlet” de ne demektir anlamış değilim. “Ulusal (millî) devlet” denmemesi için uydurulmuş bir ucûbe…

Türklüğün kuruluş destanının ismini hatırlayan var mı?

Ergenekon! Ergenekon Efsânesi veya Ergenekon Destânı… Moğol’ların veya bâzı kaynaklara göre Göktürk’lerin yeniden doğuşuna ilişkin hikâye, “dik yamaç” anlamına da geldiği söylenir…

Ergenekon Efsânesi veya Ergenekon Destânı

Ne tesâdüf değil mi?

İnönü de dâhil, memleketi bugünlere getirenlerin hepsi ellerine kına yaksınlar.

Âdeta bölünerek çoğalan, cehâletle ve gâyet şuûrluca kışkırtmalarla bilhassa genç nüfusunun ekseriyeti antisosyal hâle getirilen, girdiği yerde başkasına yaşama hakkı bırakmayan Kürtler millet…

Gayet şuûrluca sindirmelerle bilhassa genç nüfusunun ekseriyeti şaşkın ve ürkek hâle getirilen, oturduğu yeri Kürtler istilâ edince kaçan Türkler millet değil.

Biraz evvel Devletlû gürledi bermutat: “Bakın basın mensupları, sizden hiç memnun değilim, meselâ benim Kürt vatandaşım…”!

***

Biz de göle bir maya çaldık bugünlerde…

Hâlbuki bir karga gülmüştü hâlimize sabahın köründe…

Tutmadı elbette…

Tutmaz.

Tutturmazlar…

Kimler mi?

Ö’cüler!

Değerli Yazısı İçin Sayın Profesör Doktor Kerem Doksat’a Teşekkür Ederiz.

Aradan yıllar geçti, Türkiye çok değişti!

1950’lerde başlayan karşı devrim sürecinde Cumhuriyet ve o cumhuriyetin kurucusu Atatürk yok edilmek istendi.

12 Eylül’den sonra Atatürk Cumhuriyetini değiştirmek için olağanüstü bir dönüşüm başlatıldı.Cumhuriyetin Polisi Cumhuriyetin eğitim sistemi, Cumhuriyetin yargısı, Cumhuriyetin ordusu yavaş yavaş dönüştürüldü.

Bütün bu dönüşüme inat, her hafta milyonların kalbini çarptıran Fenerbahçe, aynı kaldı: Hala o Dereağzı’nda Anadolu’ya silah kaçıran, hala o İngiliz-Fransız takımlarını Taksim Stadı’nda yenen, hala o Atatürk’ün ziyaret ettiği ve şeref defterini imzaladığı FB olarak varlığını sürdürdü…

Türkiye’de nice kurumlar “Atatürk”ün adını bile anmaktan korkarken Fenerbahçe, tribünlerinde, şanlı tarihine yakışır bir şekilde, hep o “ATAM İZİNDEYİZ” pankartı asıldı.

2006 yılında UEFA kupasında FB bir İspanyol takımıyla eşleşince İspanyol basını, “ATATÜRK’ÜN TAKIMIYLA OYNAYACAĞIZ” diye manşet attı.

2008 yılında FB Şampiyonlar Ligi’nde Sevilla ile oynarken Şükrü Saraçoğlu Stadı’nda “MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ” afişi açıldı.

Ve dönüştürülen Türkiye’de birileri “direnen” FB’den fena halde rahatsız oldu.

29 Mart 2009 Pazar günlü Taraf gazetesi şöyle bir manşetle çıktı:

“Ergenekon Fenerbahçe’de…”

Haberde;

“Ergenekon Fener-Sevilla maçında Şükrü Saraçoğlu stadına Mustafa Kemal’in askerleriyiz afişi astırmış.” denildi.

Türkiye’nin “dönüştürülme sürecinde” Atatürkçü ve Cumhuriyetçi olan herkese yapıştırılan “Ergenekoncululuk” damgası bu seferde Fenerbahçe’ye yapıştırılmıştı.

FB’yi Silivri’ye tıkmak çok kolaydı!

Nasıl olsa bu ülkede paçalarından fanatizmi akan bir futbol dünyası, olayları irdelemeden üzerine atlayan bir basın ve dizilerle beyni sulandırılmış bir halk, bu operasyona kolayca inanacaktı…

***

Diyelim ki FB’li bazı yöneticiler gerçekten de suçlu!

Diyelim ki FB’nin şampiyonluğu elinden alındı!

Diyelim ki FB ikinci lige düşürüldü!

Ne değişir?

“Çamura düşmekle altın değerinden ne kaybeder!”

FB, ne Aziz Yıldırım’dır, ne Şekip Mosturoğlu’dur, ne Emenike’dir ne de başka biridir! Hiçbir şahıs FB’yi bağlamaz! Çünkü FB Türkiye’dir, Türkiye FB’dir: FB’nin yaşadıklarını Türkiye, Türkiye’nin yaşadıklarını FB yaşar!

Bir FB’li olarak inadına ve gururla, Şükrü Saraçoğlu’ndaki o pankartı okuyorum:

“Atam izindeyiz!”

Ardından, bir diğer Genel Başkan Yardımcısı Volkan Canalioğlu, Gürsel Tekin’in açıklamalarını destekler bir şekilde “Tabii
ki gerekirse gidilebilir. Çünkü bu partinin bir tüzüğü var. Disiplin yönetmeliği var. Bunlar doğrultusunda yanlışı kim yapıyorsa; partisini küçültüyorsa elbette ki disiplin kurulları çalışır. Burası CHP’dir. CHP 87 yıllık köklü bir partidir, kimse koltuk peşinde olmasın” dedi.

CHP İzmir İl Başkanı Tacettin Bayır ise “…Bizim kurultay delegelerimiz özgür iradeleriyle konuşur. Diğer partilerde olduğu gibi biat kültürü, konuşma yasağı yok. Ama bunun bir kuralı var. Partiyi kamuoyu önünde hırpalamadan belli bir disipline uyarak bunu yapmalıyız. Eğer siz belli bir disiplinin dışına çıkarak, bu kurultayın toplanmasını farklı noktalara götürüp, geçmişin hesabını sormaya yönelik hesaplar içinde olursanız, bunu da kalkar kamuoyunda ballandırarak anlatırsanız, CHP’yi başarısızlıkla itham ederseniz, bu partinin üst düzey disiplin kurulu senin ne milletvekilliğine, ne eski milletvekilliğine, ne de eski il başkanlığına bakmaz ve gerekeni yapar. Bunu yaptırmamak için arkadaşların konuşmalarına dikkat etmesi gerekiyor”şeklinde bir açıklama yaptı.

* * *
Değerli okurlarım, yukarıdaki açıklamaları yapanlar gibi partinin üst düzey yöneticisi olan kimi kişiler seçime beş kala bakın neler söylemişlerdi:
CHP Genel Başkan Yardımcısı Sena Kaleli, “cemaatleri yok saymak sivil toplum anlayışına uygun değildir” demişti.
CHP Parti Meclisi Üyesi Bülent Kuşoğlu, “tekke ve zaviyeler yeniden açılmalı. ‘Bunlar irtica yuvaları!’. Yok öyle bir şey. Tam tersine kültür yuvaları. Tekke ve zaviyeler birer üretim yeridir. Bunun çok iyi anlaşılması lazım. Oralarda insan yetiştirilirdi, oralar eğitim ve kültür kurumlarıydı. Onun için de bu tür kurumlara ihtiyaç var. Bu kurumların yeniden kurulması için gerekli hazırlıkların yapılması gerekir” demişti.
Parti Meclisi Üyesi ilahiyatçı Dr. Muhammet Çakmak, “Fethullah Hoca Türkiye’de bir fenomendir, kimsenin görmezden gelemeyeceği bilge bir adamdır. Fethullah Hoca’yı saygıyla selamlıyorum” demişti. CHP’nin tarikatları sahipleneceğini şu sözlerle “müjdelemişti”: “Tarikatlara ve cemaatlere yönelik bir ayrım yapmayacağız. Topluma bütün olarak bakacağız…”
CHP parti meclisi üyesi olan Binnaz Toprak, “Heybeliada Ruhban okulu açılmalı, Ekümenlik tanınmalı, iki dile sıcak bakıyorum, AKP ekonomiyi iyi yönetti, gelir ve zenginlik arttı” demişti.
CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin, Meclis’e başörtülü bir adayın girmesi durumunda Merve Kavakçı’ya yapılanı yapmayacaklarını söyleyerek, “AKP bu şansını deneyebilir, biz de zorluk çıkarmayız” demişti.
CHP Konya milletvekili adayı Durmuş Ali Karamut, hangi partide siyaset yaptığını unutmuş olacak ki Konyalı seçmenlere yönelik olarak “Sizden rica ediyorum. Lütfen her biriniz bir mum olarak, Sayın Davutoğlu’nun (Dışişleri Bakanı) ateşini sürekli yanar halde tutun ki dış politikada Türkiye zaafa uğramasın” demişti.
ANAP kökenli CHP İstanbul Milletvekili adayı Aydın Ayaydın ise MHP’nin kaset skandalıyla ilgili açıklamalarını eleştirmişti. Ayaydın, “Bu tür olayların içine Fethullah Gülen Hoca’nın karıştırılması yanlıştır. Gülen Hareketi’nin varlığı sadece Türkiye’de değil, yurtdışında da bilinen bir gerçektir” demişti.

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Kocaoğlu, “Senin adın Mehmet Ali Susam ise benim de adım Aziz Kocaoğlu… Terbiyesiz adam… 7 senedir nerdeydin? Biz de iyilik yapıp sizle toplantı yapıyoruz. Bizde kabahat. Sen benden hesap soramazsın, senin ne mal olduğunu hepimiz biliyoruz. Sen kimsin ki benden hesap sormaya kalkıyorsun. Partiyi ve İzmir’i ne hale getirdiğiniz ortada. Hakkındaki dosyalarını biliyoruz. İkimizin hakkında da dosyalar varsa bunların ne olduğunu ortaya koyalım” demişti.

* * *

İşte söylenen sözlerin bazıları bunlar.
Bu koşullar altında yukarıda izah etmeye çalıştığım yönetim kademesindeki kişilerin işledikleri disiplin suçlarını kim dile getirecek, bu kişileri kim disipline sevk edecek, kim gereğini yapacak?
Daha ileriye gidelim. CHP’yle kavgası olanları ve CHP’yi dönüştürmek isteyenleri paraşütle partinin yönetim kademesine taşıyanlara karşı kim önlem alacak?
Bugün, CHP’nin değerlerini savunanların üzerine disiplin korkusu salınıyor. Bu korkuyu salarak asıl disiplin suçu işleyenlere karşı kim önlem alacak?
Sıkıştığınız zaman, Atatürk’ün arkasına sığınarak 87 yıllık köklü bir partiyiz diyorsunuz.
Ardından Atatürk’ün kurduğu CHP’yi ve CHP’nin yaptığı devrimleri işlevsizleştirecek yeni söylemlerle YCHP’yi dilinizden düşürmüyorsunuz.
Sahi şu sizin YCHP’nin ideolojisi nedir? Önce bir onu açıklayın da öğrenelim…
Acaba YCHP’nin ideolojisi ve ilkeleri yukarıda anlatılan Genel Başkan Yardımcıları’nın ve PM üyelerinin sözleri ile mi şekillenecek?…
Parti içi eğitimde, altı oklu CHP bayrağının altında Atatürk’ün bağımsızlık anlayışı, millet düşüncesi, laiklik uygulaması çağ dışı mı ilan edilecek?
Böyle bir durumda CHP’nin AKP’den ve BDP’den ne farkı kalacak?

Sayın Muharrem İnce’ye hak veriyoruz.İçimizdeki İrlandalılar temizlenmelidir.

             Not düşülsün, kayıt edilsin… Cihan imzalı üstte gördüğünüz haber, Zaman, Sabah, Kanal 7′nin yeni Sivas sürprizi. Madımak Katliamıyla ilgili olarak her sene yeni bir cilveyle karşımıza çıkan gül kokulu yayın bu kez yine yapacağını yaptı. Kırmızıyla altı çizili ilk cümleyi okumak bile yeter de artar sanıyorum…

Öylesine iç içe ki her şey

Öylesine bedenlerimiz kaynaşmış ki

..

Gözlerimizin bala çalan kahvesi karışıp renk cümbüşü yarattı

Gökyüzü böylesine derinden ilk çarpışma ilk cümbüşü hissediyordu

Bugün Ankara semaları bir başka coşkuluydu

Dile gerek yoktu bugün

Hani derlerdi ya aşk kör eder gözleri diye

O gün işte gözler dünyaya dilim gibi davrandı

Gözlerimle konuştu her bir şeyle

O bir çift kahve göz yetti dünyamızı ışıltmaya

..

Zaman geçiyor..

Öyle konuşmuş ki gözlerimiz

Yorgun düştüğünü hissettirdi

Siyah maviye karıştı

Beyaz rengini korudu siyah gecede

Uzaktaki ah o yıldızlar

Nasıl da ışık çemberi

Nasıl da aydınlatıyor

Sema KAHVECİ(kahvecisema@gmail.com)

Son birkaç gündür Habertürk kanalının haber yaklaşımı böyle.
Dün sabah YAŞ kararları ile ilgili olarak iki bağımsız görüşe yer vereceğini söyledi spiker, biri Okay Gönensin, öteki Metin Işık…
İkisi de “tarafsız” gözlemci olarak orduya veryansın ettiler.
Bugün Radikal gazetesinden Avni Özgürel ve bir güvenlik uzmanı Mete Yarar.
Saat 15.50 itibarıyla Mehmet Altan.
Üçü birden aynı şeyi söylüyor: Bir orgeneral gider, yerine bir başka orgeneral gelir.
Atilla Işık’ın emekliliği istemesiyle ilgili yorumlar bunlar…

Franko döneminde İspanya’nın resmi radyosunda sürekli Franko’nun erdemleri anlatılırdı.
Başka bir haberin girmesine, konuların tartışılmasına izin verilmezdi. Karşıt görüşe zaten izin verilmediği için, haberler önce paket olarak hazırlanır, ardından yayına konurdu.
Buna da özgür basın denirdi.
İspanya kırk yıl bu lokmayı istemeden de olsa yuttu.
Bizde resmi kanal TRT bunu yapıyor zaten ve alıştık izlemiyoruz. Peki nereden haber alacağız? BBC askeri şura kararlarını verse, orayı açıp izleyeceğiz, dinleyeceğiz, ama vermiyor.
YAŞ kararlarında yaşananın bir kriz olmadığı, her şeyin “başkomutan” tarafından normal olduğunu açıklıyorlar da, Genel Kurmay Başkanı olması beklenen Işık Koşaner ile birlikte üç generalin toplantıyı niye terk ettiğini, neden Ankara’nın müthiş bir görüşme trafiği içinde olduğunu anlatan yok.
Zaman gazetesinin muhabirine bağlanıyor Habertürk ve son gelişmelerle ilgili görüşlerini soruyor bir köşe yazarına.
Askeri vesayetin kalktığına ilişkin hükümetin cesur bir müdahalesi olarak heyecanla anlatıyor görüşü istenen yazar.
Bu dönemi yaşayan gençler bilmezler 12 Mart, 12 Eylül’de neler yaşandığını… Asker deyince, bir liraya saç traşı olan, lojmanlarda oturan, altında Oyak destekli araba bulunan, kendisini toplumdan soyutlamış orduevleri, plajları, kamplarıyla yaşayan kesim olarak vesayetten sözediliyor.
Elbette bunlar eleştiri konusudur ve iğneler batırılmalıdır.
Ama YÖK’ü yerden yere vuran bu ülkenin aydınları, 12 Eylül’ün garabeti olan üniversite sistemini bile koltuğu altına alan ve susturan bir sistemkarşısında, biz kendisini aydın gören bir avuç insan, YÖK’ü savunmaya kalkışmadık mı… Erdoğan Teziç’in sesine kulak verip, ardında durmadık mı?
Şimdi YÖK gibi, TSK da renk değiştiriyor ve sadece uzaktan seyretmekle ve bazı soruları sormakla bu günleri geçiştiriyoruz.
12 Eylül referandumu ile birlikte yargı da elden çıkacak olursa, bu ülke layık olduğu biçimde yönetilecektir.
Kimse dönüp de Diyarbakır’dan yükselen sese “hadi oradan” demeye kalkmasın artık.
Kimse Marks’ın dillendirdiği “kendi kaderini tayin etme” hakkının arkasına da sığınmasın.
Bu ülke, Kürtlere, Amerikalıların siyah ırka yaptığını yapmamıştır.
Kendi kaderlerini tayin hakkı ise hiç yoktur. Memleketin doksan yıldır tek sahibi olarak şimdi toprak ve bayrak talebinde bulunuyorlarsa eğer, bu istekleri bununla kalmayacaktır.
İskenderun yoluyla denize inmeyi de isteyeceklerdir, Ermenistan ile işbirliği yapıp Ağrı dağını paylaşacaklardır, Karadeniz’e kamp kurmayı isteyeceklerdir.
Mustafa Kemal’in askerleri bu ülkenin yarısına sahipse ve kendine ayrıcalıklı bir konum yarattıysa bugüne kadar, bunu şimdi Barzani’nin askerleri yapacaktır. Sana, bana bir şey düşmez…
Bütün bunlara seyirci kalmamıza neden olan da “parasal” güçtür. Bizleri azınlık yapan, sesimizi kısan ve konuşmamızı engelleyen.
Daha önce “ne olur ne olmaz,” mantığıyla kısmen de olsa habercilik ilkesine uyan Habertürk gibi siteler, artık tamamen taraflarını belirlemiş veseslerini yükseltmeye başlamıştır.
102 asker için yakalama emri çıktığında mesaj verilmişti…
Yine uslanmayanlar olduğu görülünce, “internet andıcı” ileri sürülerek 19 yakalama emri daha çıkarıldı…
Eh, Osman Baydemir oradan bayrak tartışması açmışken, sen bayrağını korumaya kalkan subayları “yakalıyorsan” eğer, yapacak ne kaldı ki?
Askerlerin yerini işgalcilere, bu ülkenin sahibi olmayanlara bırakıyorsun ey halkım, farkında mısın?
Kimse bu ülkede azınlık olmadı, ama sen ben azınlık olacağız…
Az sonra…

“ODA TV”

Türkiye’de bilime saldırı giderek şiddetlenmekte ve bilimi dışlayan anlayış her kuruma tepeden yayılmaya çalışılmaktadır. Bir toplumda akılcılığı yok etmek itaatkâr insanları yaratmanın en kolay yoludur ve çark döndürülmeye devam etmektedir.

Bilim insanları olarak TRT‘de geçtiğimiz günlerde yayınlanan “Darwin’i bitiren balık” başlığı ile yayınlanan “evrim” haberinde yalandan ve çarpıtmadan başka hiçbir şey göremedik.

Halkı bilgilendirmekle yükümlü kamu kuruluşu TRT, Harun Yahya denen zat’ın cümlelerini aynen tekrarlamakta, bir Harun Yahya klasiğini “haber” diye vermektedir. TRT Harun Yahya’nın bilimsel verileri asıl kaynaklarına saygı duymadan, istediği gibi kesip biçip servis etmek için hazırladığı görüntüleri kullanmaktadır. Bu konuda bir bilim insanına veya bir bilimsel kurula danışma gereği duyulmamıştır ve hala da duyulmamaktadır.

“Haber” içeriğinde geçen Coelacanth türü balık ne ilk kez görülmüştür ne de bilim çevrelerinde tek geçiş hattı olarak tarif edilmektedir. Coelacanth bilim dünyasını şaşırtmıştır ama sadece bu kadardır. Coelacanth 1938 yılında, soyu tükendiği zannedilirken keşfedilmiştir. Bugün yeni olan yalnızca derin sularda yaşayan balığın ilk kez filme alınmasıdır.

Coelacanth balığının ve benzer diğer canlıların, güçlü bir seçilim baskısına maruz kalmadıklarında fazla değişim göstermemeleri esas olarak evrim kuramını desteklemektedir. Bu tür bitki örnekleri de yaygındır. Yine de moleküler düzeyde değişim kesindir. Ayrıca bir bilimsel kuram defalarca söylendiği gibi asla bir inanış değildir.

Ülkenin eğitimine katkıda bulunması beklenen bir kamu kurulşunun böyle mesnetsiz bilime saldırı haberlerini yayınlaması çok üzücüdür ve toplumun zararınadır. Bilim toplumları geleceğe taşır. Evrimi bilmeden, bilime saygı duymadan haber yapmak cehalettir.

TRT bu haberi hemen tekzip etmeli ve bilim insanlarına cevap verme hakkı tanımalıdır.

TRT Harun Yahya’nın saçmalıklarını haber yapma peşinde koşmak yerine, kamu adına parasının kaynağını araştırmalıdır.

Anında Görüntü Şov!!!

Küçük Sırlar Dizisi’nin Mükemmel Müziği Teoman&Atiye Kal Melodisi İlk Müsvette’de

İndir Küçük Sırlar Dizisi Müziği

1. Bu savaşa neden ’93 Harbi’ denildi?

2. 93 Harbi’nin nedenleri nelerdi?

3. 93 Harbi’nde hangi cephelerde savaşıldı?

4. Plevne Müdaafası’nın 93 Harbi’ndeki yeri nedir?

5. 93 Harbi’nde büyük devletlerin tutumu nedir?

6. Osmanlı, savaşı niçin kaybetti?

7. 93 Harbi’nin sonundaki göç, nasıl oldu?

8. Meclis-i Mebusan niçin kapatıldı?

9. 93 Harbi sonunda hangi antlaşmalar imzalandı?

10. 93 Harbi’nin etkileri neydi?

DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ. (POPÜLER TARİH)